In mijn vorige blog over dit onderwerp, lag de nadruk op het belang van iemand die je ondersteunt als je bang bent dat je iets niet kan.
Er kwamen reacties en tips binnen. Een tip uit een persoonlijke ervaring was bijvoorbeeld om gewoon maar ergens te beginnen. Wat inderdaad kan helpen, zeker als je faalangst ook nog eens tot eindeloos uitstelgedrag leidt.
Voor mij ging dat in elk geval ook op, bij het maken van een podcast.
Iemand had het plan geopperd om daaraan te beginnen en wel over het onderwerp ‘Sensitief in verbinding’. Leuk idee en ja, daar weet ik inhoudelijk best wel wat vanaf. Maar een podcast?! Nog nooit gedaan. Hoe moet dat dan? Hoe neem je dat op en hoe komt het online? Bovendien kan ik toch niet alleen een half uur vol praten?
Maar kijk, degene die het voorstelde, was zelf natuurlijk ook heel enthousiast en een neef vond het leuk om te ondersteunen bij de technische kant en de montage voor zijn rekening te nemen. Behoefte nummer één was dus al vervuld, ik hoefde het niet alleen te doen.
Toch voelde ik nog steeds een flinke drempel en had best veel moeite om ergens een begin te maken.
Totdat ik besloot om gewoon maar te starten. Met een aantal gedachten op de achtergrond: het heeft geen haast, het hoeft niet morgen af, je weet waar jullie naartoe willen maar de hele weg erheen hoeft nog niet duidelijk te zijn.
Zo begon ik heel eenvoudig met een globale mindmap. Waar gaat dit onderwerp precies over, voor wie is het bedoeld, hoe kan het opgesplitst worden, wat zijn hoofdonderwerpen en wat subonderwerpen. En vooral ook: hoe zit het eigenlijk met mijn eigen ervaringen met een gevoelvolle verbinding (of de afwezigheid daarvan).
Al doende kwam het onderwerp meer tot leven en begon ik er zelfs zin in te krijgen. Mijn faalangst werd met sprongen kleiner!
De volgende stap was een mailtje naar mijn partners in crime, met een voorstel voor een eerste overleg.
Lang verhaal kort: ik ging bijna ongemerkt ver buiten mijn comfortzone, we hebben tot nu toe veel plezier gehad en de eerste aflevering staat al online.
Het script voor de volgende wordt op dit moment in de steigers gezet.
Met dank aan collega Jeroen Zweerts en onze zeer gewaardeerde podcast-expert Wouter ten Hove.
Conclusie: als je denkt dat je iets niet kan of niet durft, begin dan met aardig zijn voor jezelf! Zoek op een vriendelijke manier naar de reden en kijk of je daar iets mee kan. Vooral: houd het klein. Geef jezelf de kans om één teen in het koude water te steken, daaraan te wennen en dan pas de volgende tenen en misschien je hele voet.
En dan, voordat je het weet, blijk je opeens te kunnen zwemmen.
Veel meer informatie over faalangst en uitstelgedrag vind je in onze online training Voluit Hoogbegaafd.
Arja Roozemond
November 2025
